چند طرح کوتاه

 

 

 هزار  سال  سيه س

 قلا يل چه پاو  که ن و

 داوله يل نوورن !

 داخمه ئرای کوره يل خا سيگ !!

و بعدی

 

 يه چه ن شه وه

 قله مه گم

 له لوو  قا قه زه گان

 ده سه  زرانی نيشتيه و

 مق برديه سه و دل

چه نی قسيه ئرای وه تن دایشتود

 هه نای ٬

 هه نای ده م  بچه کنی !

 و بعدی

 

 بافه بافه خه م

 خه رمان خه رمان ژان

 م  نه  سيف دزيمه و

 نه  گه نم خوا ردمه

 نيه زانم 

 تاوان گونای کام باپيرم ده مه و !...

 

و يک شعر سپيد فارسی

 

                        ساعتهای بيمار

                        لحظه ها را سرفه می زنند

                        و ما زندگی را ...

                        عقربه های سنگين و صبور 

                        نعش ثانيه ها را به دوش می کشند 

                        و ما در  تا بوت های وجودمان 

                        مرده خويش را ...

                        و تعفن نفرت و بی اعتماديمان را عطر می زنيم 

                        و پوچی را در شب خيابان ها  قدم 

                        طنين گا مهای عقربه ها 

                        بر سنگ فرش ميدان مسکوت زمان 

                        زندگيمان را معنا می کنند؛

                        تک.. رار

                                    تک.. رار

                                               تک.. رار   .        

                                  

                        ************************

                                    بهانه

 

                  وقتی     

                  ذهن  اسمان از پرنده خالی ست

                  وقی درون قاب ادمها هيچکس نيست

                  و هوای اين دل خسته

                  هميشه  بارانی ست 

                  بهانه زنده بودنم می دانی چی ست ؟

 

                         *******************

 

   دلم تيه ری که  شه وه

   نه ئی داس له ر  ژه نگن ما نگه

   تو نی ئی جه نگل ئه نه خوه رد شه وه

   دره و بکه ی

   نه ئی هساره يل روچه په ری بی نزه

   توْنن پروشه ی روشنای بچکنن

   له ی زنان قول تيه ريکه

   چه ويلد گا هه س  کاری بکه ن

   بنوره پيم ...   

                         

 



نویسنده : مسعود قنبری ; ساعت ۱۱:٤۸ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٢/٩/۱٠