یادی از علی نظر منوچهری

تاریخ فرهنگ و هنر کرد » هوره خوانان فراوانی داشته است « اما بی شک گل سرسبد و ماندگارترین صدا در بین تمام هوره خوانان گذشته و حال کرد » مرحوم علی نظر است « وی در سال 1300 شمسی در روستای توره سرخک اسلام آباد (در بعضی منابع و مقالات او را اهل کرندغرب دانسته اند که صحیح نیست ) در خانواده ای که نسل اندر نسل هوره چربوده و صدای خوش داشتند به دنیا آمد. از همان کودکی با طبیعت دوستی گزید و این ارتباط برحس سرشار و ذوق لطیف او تأثیر عمیق گذاشت. و از همان کودکی دریافت که دارای صدایی دل انگیز و روح نواز است و به دلیل ذوق و استعداد شایانی که داشت » احساسات و دلتنگی های خود را در قالب مثنوی های ده هجایی کردی می سرود و به صورت هوره می خواند . چنانچه پس از مدتی خانواده و اهل آبادی و کم کم تمام مردم منطقه به صدای زیبای او پی برده و دیری نگذشت که آوازه‌ی این نابغه خوش ذوق » آبادی به آبادی و شهر به شهر گشت و در تمام مناطق کردنشین معروف شد. علی نظر که انسانی متواضع« مهربان و مردم دار بود علاقه مندان بسیار پیدا کرد واشعار و مقام های اصیلش ورد زبان همه شد . پس از مدتی وی به رادیو کرماشان دعوت شد و صدای گرم و گیرای او »پرطرفدارترین برنامه رادیو « تبدیل شد. و نام علی نظر در کنار نام های بزرگی همچون سیدعلی اصغر کردستانی ، حسن زیرک ، علی مردان ، طاهر توفیق و ... قرار گرفت. و صفحه های او در کنار صفحات هنرمندان بزرگ کرد و همچنین بزرگان موسیقی اصیل فارسی همچون قمرالملوک وزیری و ... در تمام خانه هایی که گرامافون داشتند ، یافت می شد . آنچه سبب علاقه‌ی مردم به این هنرمند می شد ، علاوه بر منش نیکو ، فروتنی و صمیمیت وی ، سبک منحصربه فردش در اجرای مقام های هوره بود.


او شعرهایی زیبا و متناسب با حال و هوای مقام ها از شاعران بزرگ گذشته نظیر شاکه و خان منصور انتخاب می کرد و یا از گنجینه‌ی عظیم فولکلور کلهر زیباترین شعرها را گلچین می کرد و خود نیز البته دستی در سرودن داشت. تلفیق این اشعار با صدای بسیار زلال و گیرا و آسمانی علی نظر و روش خاصی که در تلفظ و تحریر کلمات به کار می برد هر شنونده ای را مجذوب می کرد و دارای سبکی شد که به » علی نظرچر « معروف است و او را از تمام هوره خوانان قبل و بعد از او متمایز می کند. روز هیجدهم خرداد سال1341 خبری در تمام مناطق کردنشین پیچید . خبری که مثل باد شهر به شهر ، آبادی به آبادی و دهن به دهن گشت و مردم را در بهت و اندوه فرو برد و آن این که علی نظر این هنرمند مهربان و مردمی در جاده سنندج منطقه حسین آباد ، دچار سانحه شده و فرهنگ و هنر کردی یکی از ستارگان پرفروغ خود را از دست داد. او در حالی از دنیا رفت که 41 سال داشت و در اوج پختگی هنری بود و هنوز سال های سال فرصت داشت تا مردم را از هنر ناب خویش سیراب سازد. اما تقدیر چنین بود که او برود و با صدای ماندگارش در روح و جان مردم باقی بماند.


مرحوم علی نظر تک فرزند بوده و خواهر و برادری نداشته است . 5 پسر و دو دختر دارد که اکثراً دارای تحصیلات عالی می باشند . با وجودی که بعضی فرزندان او استعداد هوره دارند ،‌متأسفانه فعالیت هنری ندارند. آرامگاه وی در شهر قم می باشد. به گفته بعضی ایرانیان مقیم اروپا تصویر و صدای علی نظر بر روی سایت های جهانی اینترنت موجود است .

اگر لفظ مرحوم را برای علی نظر به کار می بریم نه به این معنا که او در میان ما نیست ، بلکه فقط به خاطر احترام قلبی است که برای این انسان بزرگ و شریف قائلیم وگرنه هنرمند هیچگاه نمی میرد . هنرمند واقعی با روح هنرش ، با آثار ماندگارش برای همیشه در وجود مخاطبانش نفس می کشد و زندگی می کند. وقتی هنگام تنهایی و دلتنگی آوازپرشور سیدعلی نظر کردستانی و یا صدای خسته و خش دار حسن زیرک که رنج های بی شماری در خود پنهان کرده ، همدمت می شود همراهی ات می کند ، سبکت می کند . مگر می شود گفت سید علی اصغر و زیرک مرده اند ؟ و آنگاه که تک و تنها گوشه‌ی اتاق نشسته ای و دیوارها و سقف ازهر سو محاصره ات کرده اند و دل تنگی ها رهایت نمی کنند ، دستت بی اختیار دکمه ضبط را می فشارد . صدای زلال و دلتنگ علی نظر از پس سال ها حالی به حالیات می کند ، منقلبت می کند ، یک جوری می شوی که بیانش سخت است.

زره‌ی یه‌ی ده‌سی  پاوه‌ن له پامه / م له‌ی شاباده کی هه‌وا خوامه

و آنگاه یقین پیدا می کنی که علی نظر زنده است . و تو را به مهربانی ، صفا ، یکرنگی ، مهمان نوازی و خلق و خوی پاک مردمان گذشته دعوت می کند ، به یاد این جمله می افتی که تنها صداست که می ماند.در زیر به چند بیت از شعرهایی که مرحوم علی نظر با آواز هوره خوانده است اشاره می کنیم :


بنوور وه‌ی قاقه‌ز دووس دوره وه
بزان چووه نو‌ساس وه دلگیره‌وه ؟


ترجمه : بنگر به این کاغذ دوستم که از دور آمده است . بین با دل گرفته برایم چه نوشته است
بلبل تو مه‌گیر وه زار زاره وه
به‌ش تو ماگه گول وه داره وه


ترجمه : بلبل اینچنین گریه نکن و زار نزن هنوز برایت تک و توکی گل بر درخت مانده است.


زره‌ی شه‌مال تیه‌ی له لاقه سره وه
ده مچه ولا بریا گه هاوه ئه سره وه


ترجمه : صدای باد شمال از سمت قصرشیرین می آید . صورت این زیبای گیس بریده اشک آلود است.


چه‌تر چوله و لاو بخه وه لاوه
کوچگانگ چه‌ن که‌س نایده وه کاوه


ترجمه : گیسوان چون نیلوفر (عشق)ت را به یک انداز ( با زیبایی ات ) زندگی چند نفر را تباه کرده ای ؟

                                                                  مسعود قنبری



نویسنده : مسعود قنبری ; ساعت ۱٢:٠٧ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/٥/٢٧


 

   قه له مه ٬

  بووه سه جفتيار !

  تا  شه وه کی

  له کال  چه رميگ قا قه زه يل

  وه رد بريدو ٬ جفت که يدو  وشه  کا لی

  شه وه کی

  هه ر  وشه يگ

  وه چه و داسو  بوو ه سه  شيعريگ !!

  هه ر  شيعريگ په ل کيشا سو بووه سه کتاويگ!!

  هه ر کتاويگ کفيده و دهس  مناليگ و

  هه ر مناليگ  ک  خوه نيده ی

  بووده شاعيريگ !!

         ****************************************

 

  زه خمه گان  هه له ت ئه و تاسياگ  گيانمان

  بونه سه يه ک ده رو ه ن  نقوريگ

  خه مه يل ٬

  له ئی کاو  ئه و  کاويان  هوره چرن !

  په ژاره يل !

  له  ليژينگه يان  سان گل که ن!

  دی  په ته سوو ٬

  هوچ خوه زيه ويگ و

                هوچ  هاواريگ و  

                              هوچ شيعريگ

                                      پريا نه و  نيه که ی!!   

 

  ******************************************

                             ((مزگانی))   

                      

 زمسانه و

          شه وار و

                    کريوه

  وه فر  لچ  ناسه ده رانه و

  يه کی  وه گورميچه  ده ی له  ده روه چه گه؛

  ـ((ها !... خاون مال ! هه سه دان ؟؟))

  ريوار  بی په لاماريگه ؟

  يا  خه م  بی که سيگ ؟

  يا خوه زيه و  ورسيگ ؟

  نيه زانم ٬

  له ينو  ده ی له  ده ر؛

  ـ((ها!... خاون مال ! هه سه دان ؟؟))

  هه نای  ده ر  وا  که م

  دونم شيعريگه !!

  بی هه له ولا٬ هه ی هلای ناو که ی ٬

  وه هه لپه دره کی

  په رت بوو  له  باوشم

  بوو سه که و تو لک ٬

  ده س په لی رچگياس !

  ئانگو  ئه سره يلی  له رو  بژانگه يلی زه نگوله به ساس !

  زوزی ٬

  په ره يگ قا قه ز  ئرای خه مه و

  نه مه ی بانی

  چووار تای  که مو له وه ر  قه وم  شارمه وه ی

  گا هه س گه رمه و بوود و

  هاز  بايده و  پی ٬

  سه ر نه يده بان سينگم

 ـ له بن گوش دلم

  وه هنا سه بره کی ٬

  وه له رزه له رز٬

             وه خوشله خوه شی ٬ 

  ئو شيد ؛

  ـ(( وه هار ....

                 وه هار ٬ له پيشت ئی کووه

                 له پای کيه نيیگ 

                 باروه نی خسيه و

                 شه وه کی ئرا ئيره  تيد!!))

  يه ئو شيدوو  هناسی هه لکيشيدو

                                             گيانی ده ر چوود!!...   

                 

           ********************************************

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                     



نویسنده : مسعود قنبری ; ساعت ۱٠:٤٢ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٢/٩/۱۱


 

چند طرح کوتاه

 

 

 هزار  سال  سيه س

 قلا يل چه پاو  که ن و

 داوله يل نوورن !

 داخمه ئرای کوره يل خا سيگ !!

و بعدی

 

 يه چه ن شه وه

 قله مه گم

 له لوو  قا قه زه گان

 ده سه  زرانی نيشتيه و

 مق برديه سه و دل

چه نی قسيه ئرای وه تن دایشتود

 هه نای ٬

 هه نای ده م  بچه کنی !

 و بعدی

 

 بافه بافه خه م

 خه رمان خه رمان ژان

 م  نه  سيف دزيمه و

 نه  گه نم خوا ردمه

 نيه زانم 

 تاوان گونای کام باپيرم ده مه و !...

 

و يک شعر سپيد فارسی

 

                        ساعتهای بيمار

                        لحظه ها را سرفه می زنند

                        و ما زندگی را ...

                        عقربه های سنگين و صبور 

                        نعش ثانيه ها را به دوش می کشند 

                        و ما در  تا بوت های وجودمان 

                        مرده خويش را ...

                        و تعفن نفرت و بی اعتماديمان را عطر می زنيم 

                        و پوچی را در شب خيابان ها  قدم 

                        طنين گا مهای عقربه ها 

                        بر سنگ فرش ميدان مسکوت زمان 

                        زندگيمان را معنا می کنند؛

                        تک.. رار

                                    تک.. رار

                                               تک.. رار   .        

                                  

                        ************************

                                    بهانه

 

                  وقتی     

                  ذهن  اسمان از پرنده خالی ست

                  وقی درون قاب ادمها هيچکس نيست

                  و هوای اين دل خسته

                  هميشه  بارانی ست 

                  بهانه زنده بودنم می دانی چی ست ؟

 

                         *******************

 

   دلم تيه ری که  شه وه

   نه ئی داس له ر  ژه نگن ما نگه

   تو نی ئی جه نگل ئه نه خوه رد شه وه

   دره و بکه ی

   نه ئی هساره يل روچه په ری بی نزه

   توْنن پروشه ی روشنای بچکنن

   له ی زنان قول تيه ريکه

   چه ويلد گا هه س  کاری بکه ن

   بنوره پيم ...   

                         

 



نویسنده : مسعود قنبری ; ساعت ۱۱:٤۸ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٢/٩/۱٠


 

 

                  په ته سوو        

 

هه له ئيواره 

خه م وه ته ور  گول ده ميگه و   

هلاماتم  تيه ريدو 

ده ی له ساقه ی دار گيانم    

منيش

هه يتا هه یت  خوه زيه وه يل که و سزنم و

که مه په ته سوو

نه مه بان زامه يل قولم و

وه ده سر  شيعره يل قر مز ئه لپيچمان

شه وه کی

خه م ٬ وه ته ور کول ده ميگه و 

شه که ت و وله که ت که فتيه و 

دار گيانم 

له ژير بار خوه زيه وه يل که وو شيعره يل قر مز 

سه ر چه ما نيه.   



نویسنده : مسعود قنبری ; ساعت ۱٠:۱۱ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٢/٩/٧


 

شيرکو بی کس (تولد ۱۹۴۰ م سليمانيه کردستان )

شاعر جها نی و چهره ی شنا خته شده ادب و هنر کردی که در سال ۱۹۷۸

م جايزه ی جهانی تو خو لسکی را از ان خود کرد  .شيرکو شاعر طبيعت و

غربت و مرثيه گوی مصائب و رنجها ی ملت کرد است.  دو شعر کوتاه از اين

هنرمند و انسان بزرگ ترجمه کرده  و  تقديمتان  می کنم .

 

 

                  تاريخ امد

                و بلندای خود را

               با بلندی رنجهای تو اندازه گرفت

               رنج هايت

               يکی دو وجب بلند تر بودند!

               دريا هم می خواست  

                  عمق  زخم های  خودش و تو را مقا يسه کند

               فريادی کشيد و نزديک بود

               او در تو غرقه گردد!!

 

                  اگر  از شعر هايم

               گل را بيرون بکشند 

               از چهار فصل ٬ يک فصلم می ميرد 

               اگر يار را بيرون بکشند 

               دو فصلم می ميرد 

               اگر نان را

               سه فصل 

               اگر ازادی را اما 

               سالم می ميرد و من نيز خوا هم مرد !!     

 

                                 

 



نویسنده : مسعود قنبری ; ساعت ٩:٥٠ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٢/٩/٧


 

ترجمه ی شعر(( په ته سو))

           غروب که می شود

           غم ٬ با تبری تيز دهان در دست

            هجومم می اورد و

            پيا پی 

            بر ساقه ی درخت  جانم می کوبد

            من نيز 

            تندو تند ارزوهای  ا بيم را می سوزانم و

            مرحمی می کنم و

             بر زخم های عميقم می گذارم و

             با دستمال شعرهای سرخ می پيچمشان

             بامدادان

              غم ؛ با تبری کند دهان و شکسته

              خسته و بی رمق افتاده و

              درخت جانم

               در زير بار ای کاش های ابی و شعر های سرخ

               سر خم کرده است.

                         

    نوشته شده در ساعت۳۳/۲۱ بهنام



نویسنده : مسعود قنبری ; ساعت ٩:٢٩ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٢/٩/٧


 

 

 

شه‌مشه‌مه‌كووره ‌‌‌ك

نيوسه‌ر : مه‌سوود قه‌نبه‌ري

 

شه‌كه‌تم ، گيژم . ورِم . له بن وتاق سه‌ردِ تا ناوقه‌ي فيسيايي، شه‌مي ده‌م دامه‌‌و له پاي چه‌ترمه‌ دامه . قلاي سيه ژه‌نگنِ شه‌و له پشت ده‌روه‌چه‌و زركه‌ي چه‌وه‌يلي تيه‌يدوو نووريده پيم . وا وه گورميچه ده‌ي له ريو شيشه‌گانه‌و . په‌لامار وتاق ته‌نياييم كوتي . گيانم ژان كه‌ي . سه‌رم ملق ده‌ي . ته‌وم گري . خوه‌زيه‌وه‌يل وو ئه‌زره‌ته‌يل رشانمه‌سه بان قاقه‌زو قه‌له‌مه‌گه‌ له قول مشتم خه‌وي برديه‌سه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌و . له‌ي داوه‌‌ي داوِ شه‌كه‌تي وو خه‌وو وريايه ،‌ خوه‌زيه‌وه‌يل كه‌مه ناو هه‌وانه‌يگ وو كوتمه‌ي له‌ كوول . كه‌وشه‌يل خه‌يال هه‌لكيشم . چوو دريژ ئاوه‌خت گِرِم و‌ه ده‌سه‌و . كه‌فمه‌ رياو بان گِرم له‌وه‌ر .

دونيا ته‌نگ و تيه‌ريكه . شه‌و زلمان زاكان قه‌رقيوتيگ ، چنگ ناسه‌ قورگ ِ ولات و بال كيشاسه مل چه‌وه‌يل ئاسمانا . له‌ي چه‌و چه‌و مه‌يونه‌، خوه‌زيه‌ويگ درارم وو ده‌م ده‌م . گاهه‌س وه‌ر پام پريوشه‌ي رووشنه‌و بوودوو بره‌سم وه‌ ده‌راو رووشنيگ . ئاوياني نيه‌يونموو ويراني وه‌جي !… ئاوياني نيه‌يونموو ويراني وه جي !…

وه‌ختاي ديونم هامه جايگ …. زه‌نانيگه‌ ؟ ده‌روه‌نيگه ؟ شاريگه‌ ؟ قه‌ورسانيگه ؟ نيه‌زانم . ولام …. قيژ قاژ‌ه ، هاواره‌ ، شينه ، ده‌نگ شه‌لاخه‌ ، بوو خيونه‌ . شه‌قارته‌يگ چه‌كنمه‌و وا پف كه‌يده‌و پيو كوشنيده‌وه‌ي . له‌ينوو يه‌ك تر چه‌كنمه‌و خوه‌زيه‌ويگ ده‌م ده‌م‌ .ده‌ورم هچان كولي رووشنه‌و بوو …. بري ئايه‌م ديونم . كوورن ده‌س برياين ، قول بريايين ، بيو چگ بيوچگن ، قووخن قووخنن ، خِر خوه‌ن ژاو خوه‌ن ته‌له‌پا كوتن . له ورسي و تيه‌ني لاكه‌لاكيانه . مانگ نيه‌سه‌ي . ديو شه‌و زوان خسيه له ئاسمانو هساره‌يل سلا داس . خوه‌ريش له‌سيكي له‌ي ئاسمانه‌رچگياسو چه‌قه‌چه‌ق ديانه‌يلي وه‌لنگ وه قه‌ي داره‌يله‌و نه‌يشتيه‌. داره‌يل ، ريوته‌ل و قيوته‌ل ، كيوژلاهاتنه‌و وه ده‌م روِنجه‌و ئه‌لقرچيه‌ن . يه‌يهه‌و چره‌ي به‌رزي ره‌سي وه‌ گووشم . وه‌ختاي قيژني زه‌يو و زه‌مان چيو گاپاره نيشيده ته‌كان . …..

 

- (( بگرن ! بارن ! چه‌وه‌يليان درارن ! زوانيان بوورن! بوه‌سنانه‌و !….))

وه‌يه‌ي هه‌و قلايل گه‌رجه‌ي پرت پيس ، داله‌يل مل ريوت باله‌شوره دار ، گورگه‌يل له‌ر ورسي ، كه‌متاره‌يل شه‌ل قه‌يز ، چه‌قه‌له‌يل گه‌ر ريقه‌و بردي ! ميوشه‌يل سيه‌ي چركن ، هلامات ئايه‌مه‌يل تيه‌رن . رشيه‌نه تيانوو ئاژاليان برنه‌و . ئايه‌مه‌يل وه‌ده‌م گيانه‌و قيژنن و هاوار كه‌ن. چه‌و گل ده‌م ديونم له‌ سيوكي له‌ي قه‌ورسانه‌ تريوسكه‌ي بي نزو قردگي رووژناي دياره . چمه‌و وهر . ديونم شه‌مشه‌مه كووره‌ك گه‌ورايگ هابان سانيگه‌و . مانگ هاناو ده‌سي. به‌يده‌ي وه‌ره‌و ده‌م و چيو كوليچه قه‌پ ده‌يده‌لي ! خاس نورم ، ده‌م چه‌و به‌د ئه‌ژم و تيوسكن ، ديانه‌يل تيژ و دريژ ، چه‌وه‌يل بيوچگ و قرمز چكه چك خيونه‌ وه ده‌ور ده‌ميه‌و . ناوزگم چووده‌و خوار ، رخ چيو شووِييگ كه‌فيده‌گيانم . خوه‌م له پيشت سانيگ شارمه‌و .

له‌ينوو قرنگنيد :‌

-((بگرن ! بارن! چه‌وه‌يليان درارن ! زوانيان …! ))

له سيوك تر له قه‌ورسان بري منال سه‌رِگه و مِلِگه نيشتنه‌و ، وه مل ده‌فته‌رهيل نه‌نيوسياييانا سيوه‌تگ سيوه‌تگ گيرن!

چه‌قه‌له‌يل ، چه‌ترمه‌ي ده‌وريان دانه‌و مناله‌يل وه‌ وه چه‌وه‌يل هه‌لبزركياي نوورنه‌ پيانو رقيه‌ن !،

برِتِره‌ك ديونم ئاته‌شه و ئالكه‌ ديرن . ده‌مچه‌ويان ، گووشه‌يليان ، ده‌ميان ، ليوتيان ‌‌، خورياس !. يه‌ك جامه‌كيگ هاده‌سيانه‌وو نورنه‌خوه‌يان و قيژِنن .

***

وه‌ يه‌يهه‌و وه‌ر هه‌وانه كه‌مه‌و خوار . خوه‌زيه‌وه‌يل و ئه‌زره‌ته‌يل كوو كه‌م . شه‌قارته چه‌كنمه‌و و ئاگريان ده‌م . قه‌ورسان روژناوا بوود . كه‌مه‌ي قال :

-وه‌ي رخدان نه‌چوو! هه‌لسن !

ولام ژاو خوه‌نوو تله‌پا كوتنوو له‌په‌و گرن ! قال كه‌م :

-(( ئازار گرتيه‌يل ! سيه‌تا گرتيه‌يل ! هه‌لسن ! ))

ولام ئي مه‌ردمه په‌تگ نيه‌ورن ! يه‌ي هه‌و شه‌مشه‌مه‌كووره‌ك قيژني :

(( ئه‌وه‌ كيه‌ چراخ ده‌م ده‌ي ؟ ! ئاگر كه‌يده‌و؟!))

داليگ وه ده‌نگ شوور پيسي ئيوشي :

-(( شايريگه !))

شه‌مشه‌مه‌كووره‌ك ته‌وه‌ن به‌يده‌ي ! هه‌لواركي ! قيژني !

(( بگرنه‌ي ! بارنه‌ي ! چه‌وي درارن ! زوواني بوورن ! بوه‌سنه‌وه‌ي !))

له‌ينوو قال كه‌م :

((‌ وه‌ي هه‌لسن‌!به‌ن گياندان بووري ! هه‌لسن ! هووز نه‌هات هه‌لسن ! ))

قلا ،‌دال ، كه‌متار ، چه‌قه‌ل ، ميوش ، چه‌ترمه‌ي ده‌ورم ده‌ن !. قيژه‌برم كه‌ن وو به‌نة‌م وه‌لاي شه‌مشه‌مه‌كووره‌ك . قه‌پ تر ده‌ي له‌كوليچه‌ي مانگ وو نووريده‌پيم . :

(( چه‌وي درارن ! زواني…! ))

له‌ينوو كه‌‚ة‌ي قال : (( وه‌ي هاوار !))

ته‌مام ئايه‌مه‌يل كه‌نه‌ي قال ! (( وه‌ي هاوار !))

شه‌مشه‌مه‌كووره‌ك ديان كه‌يده‌ريچه‌وو خه‌ني !

***

يه‌ي هه‌و ديونم بري له ديورا ديارن وو تيه‌ن . يه‌ك چراخيگ ها ده‌سيانه‌وو كتاويگ :

(( وه‌ي بگران نه‌ده‌رچن ! هاتيم ! ))‌ 

خاس ك نوورم ديونم ده‌ور گشتيان نيوره . گه‌ل گه‌ل مه‌ليوچگ و كه‌مووته‌ر و وه‌ناوكه‌و خومه‌ره‌ژگ بال وه‌شننوو له‌شوونيان تيه‌ن . له‌ينوو هيورده‌م بووم . فره له ليان ناسم وو فره‌يش نه‌. ديونم فه‌رده‌وسي له نوايان ده‌و كه‌ي . كتاو قه‌يويگ هاده‌سيه‌وو قال كه‌ي :

-(( وه‌ي بگره‌ي نه‌ده‌رچوو ! هاتيم ! ))

له شووني سپهري ، شاملوو ، ئه‌خه‌وان ، فروق ، شيركوو ، هه‌لمه‌ت ، نرودا ،‌ده‌رويش و… ده‌و كه‌ن وو كه‌نه‌ي قال :

(( وه‌ي بگره‌ي نه‌ده‌رچوو هاتيم ! ))

له خوه‌شي گه‌ز گه‌ز بالا كه‌م . نوورم وه‌شه‌مشه‌مه‌كووره‌ك ، ره‌نگي بيوه‌سه‌ جاو چه‌رمي ! رقيه‌يدوو قيژني :

((‌بگرنان ! چه‌ويان درارن ! زولنيان …! ))

وه يه‌ي هه‌و ئوردي شه‌مشه‌مه‌كووره‌ك له بانا بوونه‌و گل . قاليل ، داله يل ، كه‌متاره‌يل ،‌ گورگه‌يل ، چه‌قه‌له‌يل ، ميوشه‌يل !و…..

منله يل وه‌خته‌زيق بيرن ! شايره‌يل گشتي نوورن وه‌فه‌رده‌وسي . ئه‌يويش بسكه خه‌نيي كه‌يدوو ده‌م كتاو واز كه‌ي . وه يه‌ي هه‌و روسه‌م و كاوه‌وو سياوه‌خش وو فلامه‌رز وو .. .. له متاو په‌رن ئه‌و ده‌يش رشيه‌ن له ئوردي شه‌مشه‌مه‌كووره‌ك . شاعره‌يليش چنه‌و ميه‌تيان ! سپهري ده‌م كتاو ده‌يده‌وو . وه

يه‌ي هه و ولات گشتي رووشنه‌و بوو . ته‌پ ريپ كه‌فيده شه‌مشه‌مه‌كووره‌ك . بان چه‌و گريدوو قيژني . وه‌يه‌ي هه‌و ئاگر گريدوو بووده‌به‌ور !!!. ئايه‌مه‌يل گيان كه‌فيده‌و پيان . كه‌فنه‌و ئووردي وو قه‌تليانه‌وو برن . ته‌رف تيونيانه‌و كه‌ن . چيمنه و سه‌ر قه‌ورسان . شايره‌يل وه‌ رزاره‌و وسانه‌و نوورن وو گيرن ! .فه‌رده‌وسي ئيوشي :

- (( هه‌لسن ! شاير وه‌نيشتن كاري به‌تاله ! ))

سووراو له‌ينوو لوو كتاوو ده‌يده‌و .وه يه‌ي هه‌و قه‌ورسان بووده رووژناي . ده نگ پاي ئاو تيه‌يد . ئه‌خه‌وان لوو كتاو ده‌يده‌و . وه يه‌ي هه‌و ئاگر ئه‌هوورايي زوانه‌كيشي ! . يه‌خ خوه‌ر ته‌زيده‌و . قه‌ورسان گه‌رمه‌و بوو . شير كوو لوو كتاو ده‌يده‌و . وه‌يه‌ي هه‌و هزار په‌پوله‌ي ره‌نگين باله‌و گرن !‌. قه‌ورسان بووده‌گول وو گولارا . ده‌رويش لوو كتاو ده‌يده‌و . وه‌يه‌ي هه‌و بوو هه‌ورات زه‌يتيون وو سيف ولات گرته وه‌ر . فروق چي ئراي لاي مناله‌يل . وه‌په‌ل گيسه‌يلي ئه‌سريان سرِيه‌و . وه‌لنگ گول چه سانه‌بان ناخيونه‌يلايانه‌وو وه بلاليوك ئرايان گووشپاره دِرِس كرد . ئي كه‌ش چي ئراي لاي ئاته‌شه‌داره‌يل وو باوش خسه‌ مليان وو زه‌خمه‌يليان ماچ كرد .

شايره‌يل وه‌ رزاره‌و وسانه‌و گيرن . هه‌لمه‌ت ده‌سري له‌ گيرفان دراري تا ئرميس مناله‌يل برسريده‌و . شاملوو شيعر په‌ريا ئراي مناله‌يل خوه‌ني . ئه خه‌وان له‌جي شيعر زمسان له‌ وه‌هار ئيوشي .

 

يه‌ي هه‌و ديونم ريچه‌رمي كوور و كه‌يوانوو قژني چيو قوتولسگ له پاي كه‌له‌كي له كه‌له‌سه‌رگ ئايه‌م كه‌فتنه‌و يه‌ك دووار كه‌لگيگ ها مليان وو موور تيه‌رن . چمه‌و وه‌ر . ديونم ريچه‌رميگه‌باوگمه‌و كه‌يوانووه گه‌يش دالگم . هناس سه‌ردي كيشم وو ده‌مه‌مل سه‌را . دالگم ئيوشي :‌ 

-(( رووله ! يه‌ كه‌له‌سه‌رگ خوه‌يشكه‌يل وو برايلده‌! ))

شايره‌يل وه رزاره‌و وسانه‌وو نوورن وو گيرن !

له‌ي ناو جه‌مه‌يه‌كي ديوم . فره‌خيونم له‌لي جووش تيه‌ري . كتاو سزيايي ها ده‌سيه‌و . وه‌ختاي چمه‌و وه‌ر

جه‌لد كتاو ديونم و خاس نوورم ، ديونم له‌ قةيي نيوساس : كه‌وير ! گيانم نيشيده‌ته‌كان . به‌ن به‌نم له‌ يه‌ك چه‌كي . نه‌مه‌ده‌واو په‌رت بووم له باوشي . خوه‌زيه‌وه‌يل وو ئه‌زره‌ته‌يل وو ئاوه‌خته‌يل سزياي چه‌ن هزار ساله‌م ديونمه‌و . وه‌مليا گيرم !. ئه‌يويش له‌قورن دلا گيري . ديونم نه‌ميده‌و زه‌يو . كه‌وش بي خاون منالي كه‌فتيه‌. له‌ينوو وه مليا خاس خاس گيريدوو ئيوشي :

- (( ئا ! ئي چيونه بيو براگه‌م ! ))

منيش له پساي وه‌ره‌نيسك ده‌م . وه‌يه‌ي هه‌و له‌خه‌وا هه‌لپه‌رم .ديونم له بن وتاق سه‌رد سرِ تا ناوشان فيسياييگ كه‌فتمه‌ . شه‌مه‌گه‌ ئي قه‌ور وه بي كه‌س گيرسيه‌ تا ته‌مام بيوه‌. ده‌روه‌چه‌گه‌ وازه . وا گيژ خوه‌يدوو خوه‌زيه‌و‌ه‌گانم ته‌رف تيونه‌ له‌ي ناوه



نویسنده : مسعود قنبری ; ساعت ٢:۳٤ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٢/٩/٧


 

سلام دوستان !

 

                     ئا سمان ديول  کوتی                 

اسمان بر طبلش می کوبد

وا  ساز   ژه ‌نی  

  باد در سازش می دمد

داره يل قژه و   که‌نن

درختان گيسو می کَنَند

تاشه يل گوپه و رنن و

  صخره ها گونه می خرا شند و

بايه  قوش کووريگ  

  جغد  کوری

له  بن  که لاوه ی   دلم  

  در خرابه های دلم

وه  مل خوه زيه و  کوشی يگا 

بر نعش ارزويی شهيد

تا  شه وه کی ؛  

 تا سپيده دم

«پاوه موري»   چری ...  

  « پاوه موري»  می خواند....        



نویسنده : مسعود قنبری ; ساعت ۱:٥٤ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٢/٩/٧


 

 

 

ساله يل قيل ، قه رنه يل قِران

: مه  منال  کام  رووژ  کام  مانگ  کام  سال  کام  قرن 

کام  ولات  کووره و بيوم ؟!

ـــ ته  له  شه و  چرکن  مانگ  ديزه ی سال  قيل  قه رن   قِران 

يا بيوده ! 

له  ولاتيگ  که  ئووردی  پايز بر بر هاتنوو

چنگ  خسن  له  ده م چه و  باخه يل و

خوه زيه وه يل  سه ونز  داره يل

ريوتگاننه و  و

له بان  ئاگر  کتاوه يل  زانايل

مه ليوه  برشانن

وه چه وه يلمان  ميژه تووقه  کردن و

وه خيونمان  ئاسياو  گل دان!

وه  که له سه رگمان   مه ناره   سازين و

له بانيه و   ده نگ   ئه زانگ   هيز گرت !

: مه منال کام  کام  کام  کام  

کامم  ؟!

ــته  له  شه و   قلا  مانگ   مار  سال  سنان 

 قه رن   دال و دار  و ده روه چ  و ديو و دروو و

ديو که ل و    ديوزه مه

پيا بيوده !

له ولاتيگ که

دار برين  و  دار چقانن و

به رِِ  داره يل  که له سه رگ  ئايه ميو

له  جی دار  ته ور  سه ونز  کردوو

له جی  وه نه وشه    ئاسن درگ !

وه   ناو نيشانيگ

نه نگِد  وه  تيژی سقان شکيای براگه د   ناوکِد  بری !

خوه زيه و   که ويگ   کرده   په ته سوو و   نا بان زامد

دالِگِد   وه  گوپی  زيوخ   گووشد   کرد و

باپيرد   وه   پا بمارکی

چپالی   شه و   قه ره زه نگی   کرده ملد

!...

ΔΔΔ

ئيمه  منال  ساله يل   قيليم و   قه رنه يل   قِران

کله سه رگ  قه ی  داره يل  وه سيف ديونيمو

خيون  ناو   چه مه يل   وه ئاو  و

ده س  و  قِول  بريای  باپيره يلمان  وه ماسی !...

ئيرنگه

ورسی  خوه يموو  تيه نی  ئه لقورنيم  و

يه ک  ساکی  بی نزی  له ئا يه ميگيم

ساله يل قيل ، قه رنه يل قِران

: مه  منال  کام  رووژ  کام  مانگ  کام  سال  کام  قرن 

کام  ولات  کووره و بيوم ؟!

ـــ ته  له  شه و  چرکن  مانگ  ديزه ی سال  قيل  قه رن   قِران 

يا بيوده ! 

له  ولاتيگ  که  ئووردی  پايز بر بر هاتنوو

چنگ  خسن  له  ده م چه و  باخه يل و

خوه زيه وه يل  سه ونز  داره يل

ريوتگاننه و  و

له بان  ئاگر  کتاوه يل  زانايل

مه ليوه  برشانن

وه چه وه يلمان  ميژه تووقه  کردن و

وه خيونمان  ئاسياو  گل دان!

وه  که له سه رگمان   مه ناره   سازين و

له بانيه و   ده نگ   ئه زانگ   هيز گرت !

: مه منال کام  کام  کام  کام  

کامم  ؟!

ــته  له  شه و   قلا  مانگ   مار  سال  سنان 

 قه رن   دال و دار  و ده روه چ  و ديو و دروو و

ديو که ل و    ديوزه مه

پيا بيوده !

له ولاتيگ که

دار برين  و  دار چقانن و

به رِِ  داره يل  که له سه رگ  ئايه ميو

له  جی دار  ته ور  سه ونز  کردوو

له جی  وه نه وشه    ئاسن درگ !

وه   ناو نيشانيگ

نه نگِد  وه  تيژی سقان شکيای براگه د   ناوکِد  بری !

خوه زيه و   که ويگ   کرده   په ته سوو و   نا بان زامد

دالِگِد   وه  گوپی  زيوخ   گووشد   کرد و

باپيرد   وه   پا بمارکی

چپالی   شه و   قه ره زه نگی   کرده ملد

!...

ΔΔΔ

ئيمه  منال  ساله يل   قيليم و   قه رنه يل   قِران

کله سه رگ  قه ی  داره يل  وه سيف ديونيمو

خيون  ناو   چه مه يل   وه ئاو  و

ده س  و  قِول  بريای  باپيره يلمان  وه ماسی !...

ئيرنگه

ورسی  خوه يموو  تيه نی  ئه لقورنيم  و

يه ک  ساکی  بی نزی  له ئا يه ميگيم



نویسنده : مسعود قنبری ; ساعت ۱٠:٢٧ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٢/٧/٩